Wybierz język: 

1 grudnia Kościół wspomina w liturgii błogosławionego Karola de Foucauld (1858-1916), francuskiego zakonnika i misjonarza, pustelnika przebywającego przez wiele lat wśród muzułmańskich Tuaregów. Od 3 listopada trwa zainaugurowany w Nazarecie Rok Karola de Foucauld w związku z 100. rocznicą jego śmierci.

Droga życiowa przyszłego błogosławionego prowadziła z Francji do Algierii, Maroka, do Ziemi Świętej, Syrii, a wreszcie na algierską Saharę. Natomiast droga wewnętrzna - od przepełnionego wiarą dzieciństwa, przez religijną obojętność – do ponownego odkrycia wiary i życia pustelniczego. Dziś na jego dziedzictwo powołuje się ok. 20 różnych stowarzyszeń i zgromadzeń zakonnych.

Karol de Foucauld urodził się 15 września 1858 r. w Strasburgu w rodzinie arystokratycznej. Wcześnie stracił rodziców, a potem — w młodości — również wiarę i szybko roztrwonił majątek. W 1879 r. ukończył szkołę oficerską i rozpoczął służbę wojskową. Skierowano go do Oranu w Algierii. Tam zafascynowała go kultura arabska. W 1882 r. opuścił wojsko i udał się w podróż do Maroka. Relacje z tej wyprawy przyniosły mu wielki rozgłos.

W 1886 r. powrócił do Francji. Pod wpływem kuzynki oraz przyjaciela rodziny ks. H. Huvelin, przyszłego kierownika duchowego, ponownie zbliżył się do wiary i nawrócił. Po nawróceniu odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej (od końca listopada 1888 r. do lutego 1889 r.).

W 1890 r. wstąpił do trapistów w opactwie Matki Bożej Śnieżnej w Ardenach. Jeszcze w nowicjacie poprosił o przeniesienie do uboższego klasztoru w Akbes w Syrii. Nadal szukał swojej drogi życiowej. W 1895 r. zaczął pisać reguły dla nowych wspólnot zakonnych. Ostatnie miesiące u trapistów spędził w rzymskim opactwie Tre Fontane. W 1897 r. został zwolniony ze ślubów. Udał się do Nazaretu i zamieszkał przy klasztorze klarysek.

W 1901 r. przyjął święcenia kapłańskie. Pod koniec tegoż roku osiedlił się w pustelni Beni Abbes w środkowej Algierii służąc ludziom. Pełnił też funkcję duszpasterza w garnizonach francuskich w Afryce i był doradcą władz wojskowych w Hoggarze. Od 1904 r. przebywał wśród Tuaregów na Saharze, gdzie założył pustelnię w Tamanrasset. Tam m.in. przełożył Ewangelię na język tuareski. Zginął w 1916 r. zastrzelony przez członka muzułmańskiej sekty sufickiej sanusijja.


Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym został zamknięty 4 marca 2003 r. w Mediolanie. Wzięła w niej również udział pochodząca z diecezji mediolańskiej kobieta, której cudowne uzdrowienie, za wstawiennictwem sługi Bożego potwierdziła specjalna komisja lekarska.

W obecności papieża Jana Pawła II Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych ogłosiła 20 grudnia 2004 r. dekret uznający ten cud, co otworzyło drogę do beatyfikacji o. Karola de Foucauld. Na ołtarze wyniósł go Benedykt XVI 13 listopada 2005 r. w Watykanie.

 

Copyright® 2016-2017 Pustelnia de Foucauld [Szczecin Skolwin]